23 Haziran 2008 Pazartesi

şemsiye

Dün geceden beri küsüm kendime...Bu kez toparlanmam uzun sürecek gibi.Az önce bir film izledim(kitap ve filmlere gömdüm kendimi...hani belki diye...)Filmin adının önemi yok.Bir kız var zeki,başarılı falan işte...Ne olmak isteiğini bilmiyor,kendini tanıyamıyor,ne konuda ne yapması gerektiği konusunda kararsız...Bir çok hayal kuruyor hiç birine kendisini yerleştiremiyor,kurarken 0 öylece hayallerini bir şemsiye gelip onu gökyüzüne çıkarıyor...İndiği zaman hayat onu bir şekilde belli bir alana kaydırıyor daddı oluyor falan kızımız...Hiç hesapta yokken atıyor kendisini bir maceraya ve her şey -film icabı ya- düzene kavuşuyor.Yaptığı birkaç aylık dadılık işe yarıyor.
Şemsiyemi bekliyorum.
(Dadı olmak değil tabi amaç 8-) )

2 yorum:

μเгα dedi ki...

Kendine küsene kadar bu yolda bir çok kapı kapatılması gerek diye düşünüyorum.Kolay yazılıp,okunabilen birşey 'kendime küsüm' ama gerçekten ciddi bir problem vardır eğer samimi ise taraflar. Ve sen yorumunda siyah balonlardan bahsetmişsin.Bende elime bir iğneyle geldim. Sana vermek istiyorum kabul görürsen.Belki şimdi değil ama başka bir yazında siyah olan tüm balonları patlatırsın umarım.

Mutlu sona kavuşmalısın,hikayelerinle,benliğinle..Küslük sona ermeli,barışmalısın.Yapamaz mısın? Yaparsın.Neden olmasın...

a.nur dedi ki...

"Sana bir tek sözüm var dinle
Barış kendinle
Vazgeçme
Söyle var mı derdime çare
Çare kendinde kendinde"
öztürk söylüyor,sen söylüyorsun...
ben yanar dönerim biraz aslında,bazen belli başlı sorunlara yeni bir eklenti oluyor ya da bir his,kendimi berbat hissediyrm...mutlu sona kavuşmak istiyorum,iğneyi de.