29 Nisan 2018 Pazar

13 Mart 2018 Salı

Doğdum


-29-

Rüzgarda incinmiş bir gelincik tomurcuğu gibi savruldum sonra.








5 Mart 2018 Pazartesi

Replik



"Sevgimizi göstermeyi bilmiyoruz biz, bu yüzden de yaralayıp duruyoruz kendimizi"





- Yeditepe İstanbul






1 Mart 2018 Perşembe

Hasta


Bir düğüm gibi büyüyor içimde acı.
O doğmadan
ben öleceğim belki.








18 Şubat 2018 Pazar

Gün


Hava kararır bazen,
perdenin içinden süzülür,
gölgesi yüzüne düşer.

Kendini bağışla. Bitsin artık. Lütfen.








24 Aralık 2017 Pazar

Hiç Gelmemiş Birine Git Demek


Artık blog yazmanın modası geçti. Yalnız sen ve ben kaldık bu beyaz boşlukta. Sesimiz duvardan duvara çarpacak, birbirine karışacak zaman zaman ama kimseler duymayacak yine de. Hem herkes duyamaz ki zaten bizi...Cümlelerimizi duyarlar evet, ama sesimiz duyulur mu? Hissedebilirler mi benim içimdeki sesi? Her şey bambaşka orada. Sen bile.

Ne kadar kalacaksın burada, belli mi? Bana hiç gitmeyecekmişsin gibi geliyor çoğu zaman. Uzun uzun duvarlara baktığımda en çok. Bir filmi durdurduğumda bazen de... Ama sabahları umutla uyanıyorum biliyor musun? Sanki hiç olmamışsın gibi geliyor o zamanlar. Olmamış olman, evet, bir umut sebebi olabiliyor bana. Sonra günün bir saatinde öylece çıkıveriyorsun karşıma. Tanıdık bir yüz, ne iyi. İyi geliyorsun önce. Sonrası malum.

Boş ver.

***

Kal biraz. Çünkü alışıyor insan. Her şeye sebepler buluyor saçmasapan. Senin ağzından konuşuyor. Kendi cümlelerini sen sanıyor. Kal az daha, lütfen, yalnız burada.

Ama sonra,
sessizce
hissettirmeden
git
olur mu?