25 Ocak 2009 Pazar

Gölge gibi: "bedensiz"



Hayatımdaki her kişi önce bir nokta oluyor.Onu tanımaya başladıkça büyüyor gözümde:
Bir noktayken bir silüet oluyor...
Tanıdıkça sevgi peyda oluyor arada, sevdikçe yakınlaşıyor; büyüyor, büyüyor...
Çok sevmiyorsam uzak ve biraz daha küçük.
Tanımış sevememişsem ya bir bildik nokta oluyor, ya gölgelerin esiri bir silüet.

Birini tanımıştım zamanında, sevgi gözlüklerini geçirip bakmıştım ona.
Bir anda büyüyüvermişti gözümde,
Sevince miyop oluyor sanki insan, o gözlük de büyütme işlemi görüyor...
Sonra pek çok karışıklık, kargaşa arasında düşüvermişti gözlüğüm.
Minik haline bakar olmuştum.
Yıllar geçtikçe, zihnimden de silinir olmuştu.
O yoluna, ben yoluma gidince uzaklaşmıştık birbirimizden, ki belki de kaçmıştım ben ondan...
Varlığı ile yokluğu bir olanlardandı çünkü.
Bir sürü pişmanlığı bırakmıştı geride, zihnimden göçerken.
Ve birkaç soru.
Soru varsa bir yerde bilinsin ki ben de varım orada.
Birisi soru bırakmışsa arkasında, bir yanım onun yanında.
a kişisi b kişisi olsun fark etmiyor.
Bir nokta halini almış birisi olsa da "soru" varsa ortada, ben cevaplamadan içimden silip atamıyorum bazı şeyleri, gereksiz kişileri...
O silüet halindeki şahsa içimde kalan cümleleri anlatmalıydım, soruları sormalıydım.
Anlamazdı biliyordum, hani "boş biri" diye tabir ettiklerimiz vardır ya o da onlardan biriydi...
Ama yine de 7 yıl öncesine gidip çıkardım çantamdan soruları ve söylenmemiş birkaç cümleyi.
7 yıldır görmediğim insana ulaştım bir şekilde ve içimi döktüm.
Tam anlamıyla bu idi.
Ama dedim ya "boş" diye, o kocaman "X" e değil de minik "z" ye takılıp bir paragraflık ,kendisi gibi, bir şey yazmıştı.
"Boş" tezimin bir kez daha ispatlanmasıyla ve iç dökümün gerçekleşmesiyle kafam rahat bir şekilde devam ettim yoluma.


Geçmişe takılı kalan bir yanım yok şimdi...
Ve silüetliği hak etmeyen şahsı noktaya çevirdiğim için mutluyum.

Mutlu kalın.

11 yorum:

sRkn dedi ki...

bir hipermetropa miyop gözlüğü takarsan olacak olan aşağı yukarı budur.
"oniki" 8-)

a.nur... dedi ki...

sanırım anlamadım 8-)
ya da yanlış anladım.

sRkn dedi ki...

ne anladığına bağlı.
bence gayet açık...

melankolikdeli dedi ki...

o zaman biz gerçek "miyop"ların vay haline :D

bu biraz şuna benziyor. "unuttum demek bile hatırlamaktır."

eğer gerçekten geçmişte burakabildiysen o silueti ne mutlu sana (:

a.nur... dedi ki...

@sRkn
Doğru anlamışım da yanlış taraftan bakmışım(o neyse)şimdi açıklarken farkedip, sildim ve yerine bunu yazdım.Bazen anladığını anlatmak gerçeği görmende yardımcı oluyormuş, bunu da keşfettik:D

doğru söylüyorsun ne diyeyim:))

@melankolikdeli
Ben de gerçek bir miyopum:P
Bıraktım, bıraktım...Şey gibi bu adamın biri uçurumdan atlamak istemiş, sonra bir ağaca takılmış, düşememiş.Ben ağacı yok ettim, şahıs dibi boyladı 8-)

eturker dedi ki...

Bir noktalamadan çıkan hayati imla işareti, ilerlediğin yolda durumunu belgeliyor. Anlatım tarzı toplumsal, anlatmak istenen kişiselleştirilmiş. Başarılar.

a.nur... dedi ki...

teşekkür ederim güzel yorumunuza, pek güzel analiz etmişsiniz:)
insan yazarken farkında olmuyor ne yazdığının, neye nasıl yaklaştığının...

rocxygen dedi ki...

tebrik ederim milena
sanatsal yönünün dışında hayatın için de güzel bir adım olmuş..

a.nur... dedi ki...

teşekkürler...

cobija dedi ki...

Göz cetvelindeki en alt satır hariç hepsini görebilirim. Kendimi övmeyi sevdiğim içün yazayım dedim :D

a.nur... dedi ki...

@cobija
övülecek kadar varmış:P