11 Ağustos 2011 Perşembe

Yağmurlu Yastık

O günden sonra her sabah -istisnasız- yağmur sesiyle uyanıyorum.
(Her sabah, bana öyle gelmiş oluyor... )
Bu gece hiç uyumadım.

yine yağmur yok.
-dahası, sesler de kayboldu.-

Başımı yastığa gömersem sesleri geri alabileceğimi söyledi biri.

Elimde bir tas, yastığa gidişimin sesidir işte bu:

- Yağmurunuz varsa biraz alabilir miyim? Bizimki bitmiş de...







4 yorum:

beenmaya dedi ki...

bizde çok. hele bugün. atla gel. ya da ben getireyim...

Azura dedi ki...

Bitti, üstelik güneş de çıktı. Saat 4 buçuk. İlk güneş huzmesini gördüğümde yüzümü buruşturup söylendim. Biraz daha sürse yağmur. Bol gök gürlemeli.

a.nur... dedi ki...

Gitmeli..

http://kuzgunibeyaz.blogspot.com/ dedi ki...

yağmur dediğin, toplu hareketi gözyaşlarının..

ki kendi içine ağlamak, en grisidir sağanakların..

kal sağanacakla..