20 Ağustos 2008 Çarşamba

taştan kaleler...



Bugün arkadaşlarla oturup bir yerde hoşbeş ettik,tıkındık falan filan...
Beni evden çıkardıkları için müteşekkir olmalıyım.
Evden çıkınca her yere gidesim oluyor da evdeyken dışarı çıkma düşüncesi bir azap...
Neyse dönüşte tek başıma yürümenin zevkine vararak yolu uzattım da uzattım.
Baya değişmiş etraf,bisiklete bindiğimiz alanlarda dolandım,baya fark vardı...
Binalar uzamış biz uzadıkça 8-)
Sonra renklenmiş...
Futbol oynadığımız yollar hala orada ama kimse oynamıyor artık galiba...
Taştan kaleler yok oynanmışlıktan kalan...
Çocuk bile yoktu ortalıkta,balkon çocuğu mu olduk nedir bu haller?
"Bisikletle geçen insanlara gıcık sokak çocukları" da yoktu ortalıkta...hep olurlardı o sokağa girmemeyi bile düşünmüştüm 8-)
Zaman değişmiş su şişeleriyle ardımdan koşan olmadı :p
Evin ardındaki hapishane alanı da boş gözükünce burukluk oldu birden...
Bana uçurtma yapan asker abiyi hatırladım yine...neydi adı murat?
Baktım da sonbahar da sinyaller vermeye başlamış,kuru yapraklara basarak yürüdüm,o da ayrı bir zevkmiş ne çabuk unuttuysam...

Kafam bozuk biraz;iki gündür falan...iştahım yok,ağlayasım yok,konuşasım yok,susasım yok...
Yok oğlu yok!
Size de olur mu bazen bu haller...
Büyüdük de sıkıldık mı büyümekten?
Sokakları değiştiren şey mi değiştirdi bizi de?

ama sıkıldım.
içim sıkılıyor.

ben;
taştan kaleler ortasında top koşturmak,
asker abilere uçurtma yaptırmak,
ardımdan su şişeleriyle koşan çocuklardan kaçmak istiyorum!
verin çocukluğumu geri,karşısında büyüklüğümü vereceğim,
üstü kalsın!

2 yorum:

Catafalquew dedi ki...

Bu yaşta kendimi çağ atlamışcasına yaşlı hissettiriyor tüm bunlar.Yahya Kemal gibi olacağım bu gidişle,şiirler yazacağım onun gibi.Çocuklara sorduklarında temasını geçmişe özlem diyecekler.Dersi bitirip,sayfayı çevirdiklerini zannedecekler sonra..

a.nur... dedi ki...

Yaşananlar antikalaşıyor galiba yaş ilerledikçe 8-)
önceden nefret ettiğim şeyler bile üzerlerine sevimli giysiler giymişler...
hayat büyüdükçe anlam kazanıyor belki de,ama hep "geriye" anlamlı bakışlar fırlatıyorsun...
bugünde değilsin zaten çok zaman,ya gelecek kaygılarındasın ya geçmiş güzelliklerinde...

geçmişe özlemde de hüzünlü ama güzel bir yan var,yahya kemal'i şiir yazmaya iten bu olmalı...